حلقه رندان ما خود بنا ساختیم//چون خطا رفت، ما خود زآن رها ساختیم/
پروانه شدن رهایی ز پیله می خواهد//تخریب هر آنچه ساخته ای، می خواهد/
عاشقی بی خود شدن ز خود می خواهد//بی نام و نشان، هیچ شدن می خواهد/
سعادت را گرعاشقی رسم زندگی باشد//چون یکی سوخته دل، بی نام و نشان باشد/
خوشا آنان که دل ز دنیا بردیند/ دنیا با همه بزرگی سرابی بیش ندیدند
خوشا آنان که ذکر یار دائمی دارند//همیشه به دل هوای کوی نازنین دارند
خوشا آنان که در جمع هم خلوتی دارند/به دل با یار همیشه محفلی دارند
خوشا آنان که عمر را همه عاشق بودند/همه حال تصویری ز یار مهربان بودند
خوشا سعادت را هم که میل یار دارد/گر او نیست یار، ولی بار یار خلوتی دارد