بیا تا جام می سریز ز می سازیم//بیا تا دل ز غم امشب رها سازیم/
بیا بر بستر یار سجاده اندازیم//بیا مهر نماز خویش لب لعل یار سازیم/
بیا تا دل ز غم آسوده گردانیم//بیا امشب وضوی خویش به می سازیم/
بیا امشب نماز را به مستی گزاریم//بیا تا یار خویش در آغوش فشاریم/
بیا به وصل، بر لبش بوسه بباریم// بیا تا هرچه غیر ز اوست تنها گذاریم/
بیا محو تماشای جمال یار گردیم//ز خود بی خود،از سعادت بی نشان گردیم.