مژده ای دل که جهان شد به کام من تو/// غم برفت و طرب آمد بر وجود من تو
یار دیرین که به هجر رفته بود باز آمد/// خوش نگار زیبا رخ ما ز سفر باز آمد
رعنا قامت ما، کرشمه افزون شده باز آمد/// به کمان ابرو، تیرعشق بیش نشانده باز آمد
گیسو افزون نموده و ناز فزوده باز آمد/// شیرین سخن، به سخن شکر پاره باز آمد
زمزمه او به سخن هوش ز ما برد بار دگر/// زنده شد یاد عمری طنازی او بار دگر
گر طرب حاصل شد و جهان به میل ما بر گشت/// ز آن بود سعادت که صبر با ما همراه گشت