بار دگر دل هوای کوی یار دارد /// میل به آن یار خوش خرام طناز دارد
بار دگر دست، میل به زلف یاردارد /// چشم آروزی دیدار آن صنم یکتا دارد
بار دگر یاد کرده دل خلوت دیرین را /// یاد آن زمزمه های خوب شیرین را
بار دگر دل ره بسوی کوی یار دارد /// گویی به کلوله این بار تنها می ناب دارد
گر اقبال با دل مست ما همراه گردد /// مقصد این خمار خانه آن طناز گردد
گر آن کرشمه گر پذیرای ما گردد /// هم آغوش دل تا به وقت سحرگان گردد
اسرار دل گشوده سخن ز عشق گوییم /// آنچه منع باشد، به سکوت با او گوییم
گوییم گرچه عمری به هوش بهر تو گشتیم /// امشبی را به مستی هم آغوش تو گشتیم
پس سعادت، مستی را دگر ما از دست ندهیم /// این نعمت ممنوع را ما به عالم ندهیم
هی فلانی
زندگی شاید همین باشد
چه دلتنگم چه دلتنگم اگر امروز هم بیرنگ بیرنگم
اگر امروز هم من مثل دیروزم اگر با یاد تو با ترس می جنگم